#9 / Zuid- Afrika  The Big Five Marathon 2018 – 23 juni 2018

En toen kwam het verlossende woord van Albatros Adventure Marathons dat ik toch kon deelnemen aan de wildste en gevaarlijkste marathon in Zuid Afrika: The Big Five Marathon. Hardlopen in een wildreservaat!

Ik was zo ontzettend blij dat ik toch nog toegelaten werd.  Dat tevens mijn vriendin mee kon dat ik ook ‘ ja’ zei tegen het tentenkamp ‘Wildside’.  Om dit kamp heen stond geen hek. Na een paar dagen dacht ik: ‘Waar begin ik aan!’ Zo’n beetje iedereen die mij kent weet dat ik niet van kamperen houd. Ze zeggen dat het gezellig is maar in mijn gedachten is het vooral wachten in een rij voordat je kunt douchen, slapen in een slaapzak en ongedierte om je heen.

Toch wilde ik kosten wat het kost deze marathon lopen, gesponsord door B-zig en H-zet en voor het goede doel KIKA. Geen weg meer terug, het avontuur tegemoet!

Na aankomst in Zuid-Afrika werden we met de bus naar Entabeni Game Reserve gebracht. Daar aangekomen stapten we over in een gametruck en gingen we op weg naar onze tent in Wildside. En zie de foto van het ontvangst daar:

wildlife-marathon

En de tent, die bleek schitterend te zijn en had een eigen badkamer. In de dagen die volgden liepen de olifanten en leeuwen langs onze tent. Moesten we in het donker door een ranger naar onze tent gebracht worden. En hadden we niet kunnen bedenken hoe (soms) beangstigend en gevaarlijk maar vooral ook prachtig de dieren waren, hoe mooi het landschap is en hoe hartelijk en vriendelijk de staff van Wildeside.

En dan de lopers die vanuit alle hoeken van de wereld zijn gekomen om hier mee te doen. We hebben zoveel bijzondere verhalen gehoord zoals een loper die in alle 50 staten van Amerika een marathon had gelopen. Een loopster die voor de tweede maal ging proberen om binnen de tijdslimiet deze marathon te lopen. Lopers die in Antarctica liepen en bezig zijn met de 7 continent challange. Een loper die de 250 km lange Marathon Du Sable liep. Je kan het zo gek niet bedenken maar wat ik doe, 12 marathons in 12 maanden lopen verbleekt bijna bij sommige hardlopers hier in dit kamp. Ik ben dus zeker op de goede plek beland.

Dan wordt het zaterdag, marathondag. 42 km off the road door het wildpark! Het is wachten op het startschot maar dat komt niet. Een half uur uitstel: olifanten op de route dus niet veilig om te vertrekken!

Tijdens de marathon staan er langs de route rangers die voor de veiligheid van de 300 lopers zorgen. Het grote wild waaronder de leeuwen, olifanten, neushoorns en nijlpaarden worden extra in de gaten gehouden. En komen die in de buurt van de looproute dan moeten we stoppen of worden we omgeleid. Veiligheid voor alles.

De start is op 1500 meter hoogte, het voelt als adem tekort. Maar wat een uitzicht over het plateau waar het eerste deel van de marathon gelopen wordt. We zien zebra’s voorbij komen, een giraf in de verte en horen de apen door de bomen slingeren.  Dan komt de beruchte kloof, dit maakt deze marathons een van de zwaarste die er is, vooral omdat we weten dat we niet alleen naar beneden moeten maar ook weer naar boven.

Steil naar beneden gaat het en wie denkt dat je naar beneden kunt hardlopen…vergeet dat maar…daar is het gewoon veel te steil voor.  Zigzaggend is de enige manier. Op de helft van de kloof kom ik mijn vriendin Bianca tegen, zij loopt de halve marathon en is na de afdaling al weer onderweg naar boven. We hebben echt geluk dat we elkaar zien en zijn dan ook na de ontmoeting weer vol van energie om verder te gaan. Eenmaal beneden aangekomen ploeg ik door 10 km losse zand, superzwaar. Onderweg kom ik de zingende staff van Wildside tegen en die maken er echt een feest van. Het gaat niet heel snel maar op de stukken grindpad haal ik even opgelucht adem en kan ik doorlopen.

Dan wacht mij weer de steile kloof, nu naar boven. Maar voordat ik daaraan begin wissel ik mijn sokken die vol zand zitten en tot mijn verbazing helpt de staff zelfs daarmee. Dat heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik bedank ze dan ook letterlijk met heel mijn hart.

Met een hoogte verschil van ongeveer 500 meter is het zo steil dat ik er voor kies om, met een glimlach, rustig wandelend naar boven te klimmen zodat ik aan de top weer door kan dribbelen. Dat lukt maar de bovenbenen begin ik nu toch wel een beetje te voelen.  7 km voor de finish ontmoet ik een Amerikaanse loopster. We horen opeens keihard apen brullen het zijn enorme bavianen. We kijken elkaar aan en zonder iets te zeggen blijven we bij elkaar totdat we ze niet meer horen of zien. Op km 38 ga ik er vandoor want het gaat mij iets te langzaam. De laatste 4 km gaat langzaam omhoog en de weg is bezaaid met keien en rotsen. Bij de finish staat Bianca al te wachten, als ik haar zie gaat er een emotionele rilling door mijn lijf.  I HAVE DONE IT AGAIN!

Dit is echt een marathon om nooit meer te vergeten dus houd je van hardlopen en wil je eens heel wild doen schrijf je dan in voor The Big Five Marathon, the wildest off them all! We hebben veel nieuwe vriendschappen gesloten en een schitterende levenservaringen gehad. Inspiratie op gedaan om te blijven hardlopen. Maar we halen, samen met B-zig en H-zet, vooral geld op voor KIKA omdat nog veel te veel kinderen in Nederland kanker krijgen waarvan op dit moment nog maar 75% geneest. Dat moet en dat kán beter. Met de fondsen van KIKA wordt vernieuwend onderzoek gedaan, gericht op minder pijn tijdens behandelingen, meer genezing en een hogere kwaliteit van leven op latere leeftijd.

BEDANKT!

WILDSITE ROCKS!

Geen reactie

Plaats als eerst een reactie.

Plaats een reactie

Please enter your name. Please enter an valid email address. Please enter a message.