#8 | China – The Great Wall Marathon 2018 (19 mei 2018)

Wat een geweldige marathon is dit, top geregeld en echt een sensatie! Ik heb al veel marathons gelopen maar The Great Wall Marathon in China staat in mijn top 5 aller tijden.

Deze marathon, nummer 8 in de rij, is gesponsord door Averij Interlloyd. Ik ben er super trots op dat Bert van Riessen, de directeur van Averij Interlloyd  en zijn vriendin Norma mee zijn naar China. Speciaal om de Marathon te lopen en daarmee geld in te zamelen voor het goede doel KWF.

Zaterdag 19 mei staan we aan de start, het is koud in de ochtend en we wachten in spanning tot het gaat beginnen. Een grote groep Maori uit Nieuw Zeeland verzorgt een hele toffe warming up met een indrukwekkende HAKA..

En dan gaan we, meteen vijf kilometer redelijk steil de berg omhoog naar het begin van de Muur. Dan zijn daar de trappen: omhoog, omhoog, omhoog,…..er komt geen eind aan.  De treden zijn niet allemaal gelijk en soms moeilijk te begaan. De muur slingert naar de top van de berg en dan volgt het ‘geiten pad’ naar beneden. Dat pad is heel steil en smal naar beneden.  Het is zwaar maar het uitzicht vanaf de muur is gewoon prachtig. Dat krijg ik voorlopig nog niet van mijn netvlies af. Na ongeveer vier kilometer over de muur komen we weer op een wat vlakker gedeelte. Dat duurt echter niet lang, de weg is vals plat. Dan splitsen de routes van de halve en de hele marathon en gaat Bianca het eerste Chinese dorpje in. Wij gaan rechtdoor en Norma, die niet van klimmen houdt, zegt bij elke bocht ‘weer klimmen, ik haat klimmen’.  Ik moet er om lachen en probeer haar op andere gedachten te brengen. Af en toe een liedje zingen en een beetje gek doen onderweg. We lopen door kleine Chinese dorpjes en dat is een genot. Iedereen roept ‘ni hao’ en de kinderen willen graag met je op de foto.

Na ongeveer 34 km te hebben gelopen komt de grootste uitdaging we gaan voor de tweede keer de muur bedwingen. Deze keer gaan we via het ‘geiten pad’ steil omhoog. Ik maak het niet vaak mee dat mijn adem stokt maar ditmaal gaat mijn hartslag zo vreselijk omhoog dat ik steeds na 20 treden even moet bijkomen. Ik vind dit echt geweldig, je ziet iedereen door zijn grenzen gaan, het is afzien en een aantal lopers hoor ik ze zeggen: wat een vreselijke trappen, nooit meer. Maar niemand geeft op want dit doe je maar een keer en het is prachtig. Het is moeilijk in woorden uit te drukken maar hopelijk geven de foto’s je een goed idee van hoe het was. Ik ben ook heel erg trots op Bert en Norma, wat heeft deze vrouw een doorzettingsvermogen. Uiteraard ben ik tevens super trots op mijn vriendin Bianca. Weer een marathon gelopen.  Uiteindelijk  halen we allemaal de finish van dit sensationele avontuur!  Top om te lopen voor het goede doel KWF. The Great Wall Marathon, wat een ervaring! Fantastisch!

Geen reactie

Plaats als eerst een reactie.

Plaats een reactie

Please enter your name. Please enter an valid email address. Please enter a message.