#2 | 5 nov. ’17: TCS New York City Marathon (wedstrijdverslag)

Mijn New York Marathon gaat van start om 11.00 uur. Om 6.00 uur zitten we aan het ontbijt. Om 8.00 uur moeten we bij de ferry op de punt van Manhattan zijn. Ik kan de spanning op het gezicht van Bianca, mijn vriendin die voor het eerst een marathon loopt, zien. Uiteraard voel ik de spanning ook, maar voor mij is het wel anders omdat ik al twee maal eerder deze marathon heb gelopen. Het is altijd bijzonder om te zien hoe hardlopers zich al bij het ontbijt druk maken over van alles en nog wat. Ik ontbijt rustig en geniet van alles om mij heen. De ervaring heeft me geleerd dat ik het beste dezelfde routine aan kan houden als bij het lopen van een gewone duurloop. En Merel Groeneveld van Op de gezonde toer  heeft ook voor deze marathon mijn hele eet en drinkprogramma uitgewerkt. Ik voel dat ik daardoor beter voorbereid ben dan ooit tevoren.

Het is tijd om te vertrekken. De metro zit bomvol hardlopers, je raakt gelijk met medelopers in gesprek en daar word ik blij van. Bij de ferry aangekomen merken we dat de beveiliging streng is met snuffelhonden. Klokslag 8 uur vaart de ferry richting Staten Island. Ook daar is de beveiliging streng als we de bus naar de start instappen en nogmaals als we bij de startvakken aankomen. We worden er een beetje zenuwachtig van maar toch geeft het ook een veilig gevoel.

Als we eenmaal ons startvak hebben gevonden beginnen we aan onze laatste voorbereiding, nog een klein broodje eten en een kop koffie drinken. Dan echt naar de start, waar live het Amerikaanse Volkslied wordt gezongen, kippenvel!

img_4581En dan klinkt het kanonschot, ja ik start…….. voel me top en denk: nu ga ik genieten van alles om me heen. Over de Verrazano-Narrows Bridge, geweldig Brooklyn in. Zoveel lopers, zoveel mensen langs de kant, zoveel gejuich, zoveel muziek…. ja dit is echt New York!

De motregen kan de pret niet drukken. Weer een brug en we zijn in Queens, daarna volgt de Bronx met nog steeds veel mensen langs de kant en overal muziek.  De avenues zijn lang en lopen langzaam omhoog. Het enthousiasme van de New Yorkers blijft, ook in de regen. Het is zwaar maar uiteindelijk komen we in Manhatten, de Queensborough brug. Opnieuw omhoog  maar dan komt Central Park in zicht. We zijn er bijna maar het laatste stuk is voor Bianca zwaar. Voor haar is het knokken om de finish te halen. Maar het lukt! De laatste meters wandelen we zodat we maximaal kunnen genieten van het behalen van de finish.

WE DID IT! Waanzinnig, wat een geweldige marathon is dit en ik denk: New York, thanks and i shall be back again! 

Geen reactie

Plaats als eerst een reactie.

Plaats een reactie

Please enter your name. Please enter an valid email address. Please enter a message.